زیست شناسی
همه چيز درباره موجودات زنده
ایزوگامی اشاره دارد به یک شکل از تولید مثل جنسی که شامل سلولهای جنسی هم اندازه می شود، زمانیکه هر دو گامت شبیه هم هستند و بصورت نر و ماده قابل طبقه بندی نیستند. در مورد ارگانیسم هایی که ایزوگامی دارند گفته می شود که انواع متفاوتی از آمیزش وجود دارد. لقاح موقعی اتفاق می افتد که گامتهای مثبت (+) و منفی (-) برای تشکیل تخم ترکیب می شوند.
چند نوع ایزوگامی وجود دارد. هر دو گامت ممکن است تاژک دار باشند و بنابراین قابلیت حرکت دارند. این نوع ایزوگامی به عنوان مثال در جلبکهایی نظیر کلامیدو مناس وجود دارد. در نوع دیگر ، هیچکدام از گامتها تاژک ندارند. به عنوان مثال یک مورد از این نوع در آمیزش مخمروجود دارد. انواع آمیزنده مخمر معمولا بجای + و - بصورت a و آلفا مشهور می باشند . شکل پیچیده تری ازموارد فوق به نام الحاق conjugation (همجوشی) وجود دارد.این موضوع در بعضی از جلبکهای سبز به عنوان مثال اسپیروژیر Spirogyra اتفاق می افتد.این جلبک بصورت رشته های سلولی رشد می کند. وقتی دو رشته از انواع آمیزشی مخالف به سمت هم می آیند ، سلولها لوله های الحاق را بین رشته ها بوجود می آورند. زمانیکه لوله ها تشکیل می شوند ، یک سلول به صورت گلوله در آمده و از میان لوله به داخل سلول دیگر می خزد تا برای تشکیل تخم با آن ترکیب شود .
قارچها نیز الحاق (همجوشی) را به کار می برند. در زیگومایستها ، دو هیف از انواع آمیزشی مخالف ، یک ساختار ویژه به نام گامتانژیا gametangia را در جاییکه هیف تماس دارد تشکیل می دهند. گامتانژیا سپس ترکیب می شوند (تشکیل زیگوسپورانژیوم) . در قارچهای دیگر سلولها از دو هیف با انواع آمیزشی مخالف با هم ترکیب می شوند، اما فقط سیتوپلاسمیک (پلاسموگامی). یعنی دو هسته ترکیب نمی شوند ، شکلی از سلول دوهسته ای (دی کاریون) نتیجه می دهدکه رشد و نمو می کند و یک میسلیوم دوهسته ای را بوجود می آورد.
کاریوگامی Karyogamy (ترکیب هسته) در اسپورانژیا رخ می دهد و به شکل سلولهای دیپلویید (تخم) در می آید که در مدت کوتاهی تحت تقسیم میوز به اسپور تبدیل می شود. در بسیاری موارد لقاح ایزوگامی توسط ارگانیسم ها یی که می توانند بطور غیر جنسی از راه تقسیم دوتایی و جوانه زدن یا تشکیل هاگ تولید مثل کنند مورد استفاده قرار می گیرد. برگزیدن تولید مثل جنسی اغلب در اثر تغییر شرایط مساعد به شرایط نامساعد رشد انجام می شود. منبع : ترجمه از سایت http://en.wikipedia.org/wiki/Isogamy 1859 چارلز داروین Charles Darwin کتاب منشأ گونه ها را منتشر می کند. 1865 گرگور مندل Gregor Mendel مقاله آزمایشاتی روی هیبریداسیون گیاهان را ارائه می دهد. 1903 کروموزوم ها به عنوان واحدهای وراثتی کشف می شوند. 1906 کلمه ژنتیک genetics اولین بار در سومین کنفرانس ژنتیک در لندن توسط ویلیام باتسون William Bateson مطرح می شود. 1910 توماس هانت مورگان Thomas Hunt Morgan مکان ژنها را روی کروموزومها نشان می دهد و همچنین کشف می کند که ژنهای موجود روی کروموزومها ، قانون "تفکیک مستقل اللها " ی مندلی را پیروی نمی کنند.
1913 آلفرد استوارت وانت Alfred Sturtevant اولین نقشه ژنتیکی یک کروموزوم را ترسیم می کند. 1913 نقشه های ژن نشان می دهند که کروموزومها شامل ژنهای منظم خطی هستند. 1918 رونالد فیشر Ronald Fisher کتاب " همبستگی بین خویشاوندیها در فرضیات وراثت مندلی " را منتشر می کند – فرضیات جدیدی شروع می شود. 1927 تغییرات فیزیکی در ژنها موتاسیون mutation نامیده می شود. 1928 فردریک گریفیث Fredrick Griffith ملکول وراثتی که بین باکتریها قابل انتقال است را کشف می کند. 1931 کراسینگ آور علت نوترکیبی شناخته می شود. 1941 تاتوم Edward Lawrie Tatum و بیدل George Wells Beadle نشان می دهند که ژنها پروتئین ها را رمز می کنند. 1944 آوری Oswald Theodore Avery ، مک لئود Colin McLeod و مک کارتی Maclyn McCarty ملکول DNA را به عنوان ماده ژنتیکی جدا می کنند . ( البته در آن زمان اصول دگرگونی نامیده شدند) 1950 اروین شارگاف Erwin Chargaff نشان می دهد که چهار نوکلئوتید در اسید نوکلئیک به نسبتهای ثابتی حضور ندارند ، اما چند قائده عمومی برای آنها وجود دارد. ( از جمله بازهای نوکلئوتیدی آدنین – تیمین و سیتوزین – گوانین همیشه به نسبت مساوی باقی می مانند.) 1950 باربارا مک کلینتوک Barbra McClintock ترانسپوزونها را در ذرت کشف می کند. 1952 آزمایش هرشی – چیس Hershey-Chase ثابت می کند که ماده ژنتیکی در فاژها (و همه موجودات زنده ) DNA می باشد. 1953 ساختمان DNA توسط واتسون James D. Watson و کریک Francis Crick و با کمک روزالین فرانکلین Rosalind Franklin بصورت مارپیچ دوتایی معرفی می شود. 1956 جو هین تیو Jo Hin Tjio و آلبرت لوان Albert Levan تعداد صحیح کروموزومها در انسان را 46 معرفی کردند. 1958 آزمایش مسلسون – استال Meselson-Stahl نشان می دهد که ملکول DNA بصورت نیمه محافظت شده همانندسازی می کند. 1961 رمزهای ژنتیکی بصورت سه تایی مرتب می شوند. 1964 هاوارد تمین Howard Temin با به کار بردن ویروسهای RNA نشان داد که فرضیه مرکزی واتسون همیشه صحیح نیست.
1970 آنزیم های محدود کننده که در مطالعات روی باکتری هموفیلوس اینفلوئنزا Haemophilus influenzae کشف شده بود ، دانشمندان را در بریدن و الصاق DNA توانا می کند. 1977 ترادف ملکول DNA برای اولین بار توسط فرد سانگر Fred Sangr ، گیلبرت Walter Gilbert و ماکسام Allan Maxam که بطور مستقل کار می کردند ، مرتب شد.آزمایشگاه سانگر ژنوم کامل ترادف باکتریوفاژ را کامل کرد. 1983 کاری مولیس Kary Banks Mullis عمل زنجیره ای پلیمری که تکثیر DNA را آسان می کند ، کشف میکند. 1985 الک جفریس Alec Jeffreys اثر انگشت ژنتیکی را کشف می کند. 1989 ترادف اولین ژن انسان توسط فرانسیس کالین Francis Collin و چی تسویی Chee Tsui مشخص می شود.ژنی که پروتئین CFTR را کد می کند. 1995 ژنوم هموفیلوس اینفلوانزا اولین ژنومی است از یک ارگانیسم زنده آزاد که ترادف آن مشخص می شود. 1996 ساکارومایسز سرویزیه cerevisiae Saccharomyces اولین ترادف ژنتیکی یوکاریوتی است که مشخص می شود. 1998 اولین ترادف ژنوم یک یوکاریوت پرسلولی به نام کانور هابدیتیس الگانس C.elegans (یک نماتود) تعیین می شود. 2001 اولین پیش نویس ترادف ژنوم انسان همزمان توسط پروژه ژنوم انسان و مرکز ژنومیک کلرا Celera Genomic منتشر می شود. 2003 (14 آوریل) تکمیل موفقیت آمیز پروژه ژنوم انسان با ترادف 99% از ژنوم و با دقت 99/99 %. 2006 مارکوس پمبرلی Marcus Pembrey و بایرن Olov Bygren کتاب Sex-specifics, male line trans-generational responses in humans را که شواهدی بر اپی ژنز می باشد را منتشر کردند.
منبع : ترجمه از سایت http://en.wikibooks.org/wiki/Human_Physiology/Print_Version
| Design By : Night Skin |


